આજ યાદો ની હેલી એવી થઇ,
આંખો ના આકાશે થી મારી ઈચ્છાઓ વરસતી રહી,
બનવા મથ્યો એક લાગણીનું ઝરણું ને ત્યાતો,
કિનારે કિનારે મારી હયાતી તરસતી રહી.
.
અરમાનો ના મિનારા નિરાસા ની ધૂળ માં મળી ગયા,
વિધાતા ની કલમ ને નસીબ ના અંધારા નડી ગયા,
મળ્યો રસ્તો ને ત્યાતો, રસ્તા ના બે ફાંટા જળી ગયા.
.
એક તરફ ભૂતકાળ નો સૂર્યાસ્ત થઇ ચુક્યો હતો,
અને એક તરફ ભવિષ્ય નો સૂર્યોદય થવામાં હતો,
વર્તમાન, ઉષા અને સંધ્યા નો લાલી માં ગૂંચવાયેલો,
મારી સમક્ષ લાચાર બનીને ઉભો હતો.
.
એક મૃગજળ જેવી મારી જીંદગી ને હું જીવતો ગયો,
જીવન કેરી કિતાબ ના પન્ના આંસુઓ ની સ્યાહી થી ભીંજવતો ગયો,
ના પકડી સક્યો એ પ્રેમ રૂપી પતંગિયા ને, ના બનાવી સક્યો એને સંગાથ જીવન નો,
હતો એજ સન્નાટો જે પેહલા પણ હતો, અને એકલતા ને બસ સંગાથ હતો મન નો.
.
હકીકત ની દોરી માં આજ યાદો ના મણકા પરોવું છું,
અસંતોષ ના દરિયા માં ડૂબતા મારા સુરજ રૂપી પ્રતિબિંબ ને જોઉં છું.
.
~મૌલિક ત્રિવેદી
આંખો ના આકાશે થી મારી ઈચ્છાઓ વરસતી રહી,
બનવા મથ્યો એક લાગણીનું ઝરણું ને ત્યાતો,
કિનારે કિનારે મારી હયાતી તરસતી રહી.
.
અરમાનો ના મિનારા નિરાસા ની ધૂળ માં મળી ગયા,
વિધાતા ની કલમ ને નસીબ ના અંધારા નડી ગયા,
મળ્યો રસ્તો ને ત્યાતો, રસ્તા ના બે ફાંટા જળી ગયા.
.
એક તરફ ભૂતકાળ નો સૂર્યાસ્ત થઇ ચુક્યો હતો,
અને એક તરફ ભવિષ્ય નો સૂર્યોદય થવામાં હતો,
વર્તમાન, ઉષા અને સંધ્યા નો લાલી માં ગૂંચવાયેલો,
મારી સમક્ષ લાચાર બનીને ઉભો હતો.
.
એક મૃગજળ જેવી મારી જીંદગી ને હું જીવતો ગયો,
જીવન કેરી કિતાબ ના પન્ના આંસુઓ ની સ્યાહી થી ભીંજવતો ગયો,
ના પકડી સક્યો એ પ્રેમ રૂપી પતંગિયા ને, ના બનાવી સક્યો એને સંગાથ જીવન નો,
હતો એજ સન્નાટો જે પેહલા પણ હતો, અને એકલતા ને બસ સંગાથ હતો મન નો.
.
હકીકત ની દોરી માં આજ યાદો ના મણકા પરોવું છું,
અસંતોષ ના દરિયા માં ડૂબતા મારા સુરજ રૂપી પ્રતિબિંબ ને જોઉં છું.
.
~મૌલિક ત્રિવેદી
9:20 AM |
Category: |
1 comments
Comments (1)
graet.. I like this so much..